ای عشق به شوقِ تو گذر می کنم از خویش

خیلی ساده است!

ساده تر از آن که فکرش را بکنی!

فقط یاد بگیر تکیه گاه تنهایی کسی باشی

که شب ها هق هق گریه هایش را در بالش خفه می کند

و روز و شبش را آنقدر می نویسد و می نویسد تا آرام شود سبک شود!!

از چه..؟از این که در کنارش هستی اما تو را فرسنگ ها دور می بیند..

دور می بیند که در خلوت خود به نوشتن پناه می برد..این را بفهم!

اما می دانم..جوابم مشخص است!آنقدر خودت را درگیر کرده ای که نمی بینی..!!!

 

نوشته شده در یکشنبه ٢٢ تیر ۱۳٩۳ساعت ٧:٥٤ ‎ق.ظ توسط م.ب | نظرات ()



      قالب ساز آنلاین